Besnik Mustafaj: Romani “Në mëni të njeni-tjetrit”, borxhi ndaj gjyshes e diplomacia
“Hajde bir ti me me ndihmue, të nxifsha kangën që je tuj knue, ç’janë këto vorre babë tuj punue, nuk janë vorre tuj punue, janë llogore për me luftue”.
Gjithçka nis në një fletore të rinisë dhe me një këngë që dëgjohet shpesh në radio. Pas tyre, është Shog Sokoli. Shkrimtari Besnik Mustafaj ka botuar romanin “Në mëni të njëri-tjetrit”, një vepër që zë fill në një këngë të vjetër mbi përplasjen mes shqiptarëve e serbëve më 1913.
Të shkruash letërsi duke lënë mënjanë urrejtjen, të tregosh një histori duke gjetur udhën e paqes, është mesazhi i tij sot.
“Romani ‘Ne meni te njeni-tjetrit’ ishte një borxh, është fjala për një histori dramatike për një përplasje mes serbëve e shqiptarëve.
Një nga leximet e tij, lidhet me marrëdhëniet e shkrimtarit me subjektin. Doja ta shkruaja që kur isha në të 20-at, mendoja se ky subjekt do më çonte në piedestal letrar, sepse do trajtoja përplasje shekullore mes dy popujshg, që nga Muji e Halili. Është roman mbi misterin e energjinë, do ksiha shkruar roman për urrejtjen e hakmarrjen”, thotë shkrimtari Besnik Mustafaj.
Autori ka lidhur një barg të Odisesë me një Varg të Lahutës së Malcis së Gjergj Fishtës, duke sjellë në roman, dy fëmijë shqiptarë që në harkun kohor të 100 viteve, përballen me makinerinë e së keqes nga fqinjët serb.
“Është një natë e pranverës së vitit 1913, sapo Shqipëria kishte shpall pavarësinë e Konferenca e Londrës po vendos fatet. Ngjarjet ndodhin në një fshat mes Shqipërisë, Malit të Zi e Kosovës. Shpallet një amnisti nga serbo -malazezët, ndaj burrat shqiptarë kthehen në shtëpi.
Megjithate, serbët shkuan në fshat, morën burrat dhe i çuan në një kishë. Prift nuk kishte, thotë kënga e historia, por serbet donin që këta shqiptarë t’i bënin/ deklaronin ortodoks.
Meqë shqiptarët nuk pranuan te ndërrojnë fe, i pushkatuan dhe me këta burra ishte edhe një fëmijë. Kënga thotë, ‘t’gjithë po shkojnë tuj hallallue, pra duke u përshëndet, Shog Sokoli, shkon tu knue, sepse është fëmijë që nuk e kupton”, tregon Mustafaj.
Me një origjinë që e ka bërë të njohë për së afërmi, masakra e krime, sa e vështirë ishte për Mustafajn, të bëhej diplomat e ministër i Jashtëm?
“Jam ndalur te historia e manipuluar nga pushtetet për interesa politike, si nga Tirana dhe nga Beogradi.
Unë megjithatë, e kuptova shpejt qe diplomacia s’do emocione personale, por si ministër, çështja e Kosovës ka qene prioritare për mua. Besoj se e ardhmja e Kosovës ndërtohet me sytë e këtij fëmije, Dren Cakës, personazh në roman, sepse paqja mes kombeve arrihet me gjetjen e gjuhës së duhur, siç e gjetën gjermanët e francezët mes tyre”, thotë Mustafaj.
© BalkanWeb
Për t’u bërë pjesë e grupit “Balkanweb” mjafton të klikoni: Join Group dhe kërkesa do t’ju aprovohet menjëherë. Grupi Balkanweb